Morgensztern

Morgensztern – to również rodzaj broni obuchowej, okutej maczugi, często nazywanej również gwiazdą zaranną, gwiazdą poranną albo kropaczem. Broń ta miała nabijane w głowicę żelazne kolce w kształcie gwiazdy – stąd jej potoczna nazwa – gwiazda zaranna, albo poranna. Stylisko tej maczugi miało bardzo różnorodną długość, od kilkudziesięciu centymetrów nawet do około metra długości. Trzonki były wykonane z najróżniejszych materiałów – ale głównie z metalu, często broń ta miała głowicę nabitą gwoździami przez zwykłego kowala. Wszystko zależało do zamożności posiadacza maczugi. Niektóre egzemplarze tej broni pochodziły z najlepszych warsztatów zawodowych wytwórców broni XIV – XVI wieku. Broń ta używana była głównie przez oddziały chłopskie i wywodzące się z pospólstwa – oddziały plebejskie. Morgenszterny używała głównie piechota, ale i rycerstwo chętnie zaopatrywało się w tą broń. Broń ta była niezwykle skuteczną podczas walki, zadawane ciosy zmiatały z konia jeźdźców, roztrzaskiwały im hełmy, a także czaszki, dodatkowo wbite kolce kaleczyły dotkliwie, często wykłuwały oczy, masakrowały twarze. Broń ta używana była we wszystkich wojskach od dalekiego wschodu po Europę. Wiele miejskich arsenałów posiadało ją w swoim wyposażeniu – na wypadek konieczności obrony przed najeźdźcą. Ten typ broni była szczególnie popularny w obecnej Austrii i Szwajcarii. Morgensztern – to nie tylko zwykła maczuga, ale broń kłująca, która dotkliwie raniła napastnika podczas walki. Siła tej broni była ogromna, czasami uderzenie dotkliwie raniło nie tylko jeźdźca, ale czasami trafiało w jego konia, powodując dotkliwe rany i obrażenia, które znacznie utrudniały podjęcie dalszej walki .
Maczugi – pomimo swojej prymitywności sprawdzały się wyśmienicie w owych czasach w walce. Były tanie, nie wymagały specjalnego wyszkolenia, mógł nią władać prosty chłop ale również rycerz i żołnierz.



Maczuga

Pierwszą, najprymitywniejszą bronią obuchową jaką skonstruował pierwotny człowiek była maczuga. Początki jej powstanie pochodzą już z epoki paleolitu. Ten rodzaj prymitywnej broni obuchowej znany był na wszystkich kontynentach zamieszkiwanych przez ówczesnych ludzi. Od maczugi wywodzą się późniejsze odmiany oznaki władzy królewskiej – takie jak : berło, buława lub buzdygan. Maczuga ma kształt rozszerzonej na jednym końcu pałki, służącej do uderzania, zadawania ciosów napastnikowi, bądź dzikiemu zwierzęciu. Maczuga na początku wykonana była głównie z drewna, wydłubana z wielkiej kłody drzewa, z masywnie wykonaną głowicą – czyli jej rozszerzeniem. Rozszerzenie to ułatwiało trafienie w przeciwnika, a także zwiększało siłę uderzenia maczugą przez człowieka. Broń tę nabijano krzemiennymi kolcami, a później również metalowymi ćwiekami, co powodowało dodatkowo zadawanie ran kłutych i szarpanych napastnikowi. W miarę rozwoju tej broni, maczuga powstawała z połączenia drewnianego trzonka z głowicami najpierw z kamienia, potem z żelaza, aż w końcu powstały maczugi o stalowych głowicach – broń tą zaczęto nazywać – maczugami rycerskimi. Były one trochę mniejszych rozmiarów, rycerze mieli je przytwierdzone do konia, często do głowicy przytwierdzony był ruchomy łańcuch na końcu którego zakończona była duża nabita ćwiekami kula, którą rycerz uderzał przeciwnika pędząc na koniu. Była to bardzo skuteczna broń podczas ataku, powodowała strącenie jeźdźca z konia – co znacznie ułatwiało jego pokonanie w walce. Innym rodzajem maczug były: wekiery, buzdygany i buławy.
W XVI – XVIII wieku należały w Polsce do oznaki godności oficerskiej w wojsku. Pułkownicy i rotmistrze nosili buzdygany, a hetmani nosili buławę. Maczuga używana była jako broń również w plemionach indiańskich – Ameryki Północnej i plemionach afrykańskich. Maczug bojowych – używanych do obrony w czasach prehistorycznych używały wszystkie plemiona ludzkie. Maczuga występuje także w mitologii greckiej – była nieodłącznym atrybutemHeraklesa.



Czym jest broń w XXI wieku?

 

Broń – definicja. Czy jest możliwe stwierdzenie dokładnie czym jest broń. Broń to zarówno pistolet jak i kawałem kija. Zastanówmy się i porównajmy. Najszybciej co mi do głowy przychodzi to nóż. Czy jest to broń ? Od noża ginie wiele ludzi na całym świecie, nie mówimy tu nawet o konfliktach o podłożu militarnym, ale również, a może przede wszystkim o tych co giną w domu, pracy, w drodze pomiędzy jednym a drugim. Mówimy tu o napaściach na ludzi idących spokojnie ulicą, którzy zostają dźgnięci nożem i umierają od ran kłutych.

Bron ma w domu każdy. Nie mówię tu tylko o nożu. Wiele przedmiotów zwykłego codziennego użytku może posłużyć jako broń. Czy pomyślałeś kiedyś, że telewizor to broń ? Sam odbiornik może służyć do pozbawienia kogoś życia, choć na pierwszy rzut oka jest to błazeńskie i śmieszne, ale teoretycznie można komuś z balkonu wyrzucić na głowę telewizor i go nawet zabić. Czyli telewizor to broń w głupim wydaniu ale jednak broń.

Nawet dzieci od małego uczone są zabawy z bronią. Zabawki strzelające, przypominające dźwiękiem i kształtem pistolety, czy też wiele innych, takich jak karabiny, sztucery, broń krótką i długą, każdy rodzaj broni palnej. Noże, zestawy a’la komandos, policjant. Wszystko wiąże się z przemocą, która wpajamy naszym pociechom i którą oni przenoszą do swojego życia. Walk, broń, walka, broń, przetrwanie, broń.

Słowo ? Czy słowo to broń ? Czy butelka to broń, czy nie ? Klucz francuski, obecny u prawie każdego faceta mającego narzędzia w domu, uniwersalny o wielu zastosowaniach, czasami wręcz niezbędny, czy to broń ? Tym wszystkim można zabić, skaleczyć, zranić.

Jak zdefiniować to pojęcie. Każdy nawet dziecko wie co może zrobić broń tzw. „palna”, każdy, nawet ten który się bronią nie interesuje wie co to broń palna. Bukmacherzy, którzy nie mają na co dzień z tym do czynienia doskonale wiedza czym jest broń. Wszyscy wiemy, że jest to niebezpieczne urządzenie, w zasadzie przedmiot, na który trzeba mieć pozwolenia i nie każdy może to mieć. Przynajmniej na tą chwilę polski ustawodawca nie przewiduje inaczej. Miejmy tylko nadzieję, ze to się nie zmieni, bo my Polacy nie dorośliśmy do tego by móc posiadać broń palną w każdym domu.



Broń u pierwszych Homo Sapiens.

 

Człowiek od kiedy ewoluował i zaczynał, a w zasadzie to pewnie od kiedy tylko mógł coś chwycić w rękę, szukał broni. Pierwsza broń prehistorycznego człowieka to były jego ręce. Jesteśmy drapieżnikami i musimy polować by przeżyć, niestety ale takimi stworzyła nas natura.

Potem pewnie były jakieś gałęzie. Czy gałąź to broń ?



Broń i podbój starożytnego świata.

 

Gdyby nie broń to ludzki podbój zatrzymał by się dawno temu. Kto miał lepszą broń ten wygrywał, niejednokrotnie mając mniejszą ilość wojsk. Nowoczesna broń i przede wszystkim umiejętność jej wykorzystania służyły często w jednym celu. Zapewniały dobra doczesne, ziemię, kobiety, pieniądze. Starożytne armie, jakby odliczyć czynnik ludzki – w sensie hartu ducha, odwagi, pragnienia walki…



Średniowieczna broń.

 

Średniowiecze kojarzy się nam przede wszystkim z ciemnymi lochami, zamkami budowanymi na szczytach wzniesień. Budowane z myślą tylko o obronie, rozdzielane fosami, z małymi oknami, przez które przedostawało się mało światła do wnętrza pomieszczeń.

Broń w średniowieczu obecna była i akcentowana dość mocno. O ile dość ciekawym stwierdzeniem było, że wiara w Boga jest bronią



Broń współczesna

Rozwój techniki w XIX i XX wieku musiał mieć swoje odbicie na rozwoju i usprawnieniu broni współczesnej.
Początkiem i najważniejszym momentem w historii broni palnej jest wynalezienie prochu. Od tego czasu broń stała się przedmiotem tak morderczym, że współcześni w wielu krajach poddali możliwość jej posiadania ostrym kryteriom.
Czasy II wojny światowe, w sumie pierwszej również pokazały nam jak rozwinęła…